Golfpark De Loonsche Duynen

Golfpark De Loonsche Duynen ligt aan de Veldstraat 6 in De Moer, een kern van de gemeente Loon op Zand in Noord-Brabant, pal tegen de zuidkant van de Efteling. Wie de naam niet kent, kent de baan misschien onder de oude: tot en met 2020 heette dit het Efteling Golfpark. Het terrein ligt tussen twee natuurgebieden, de Loonse en Drunense Duinen en landgoed Huis ter Heide, en daar verwijst de huidige naam ook naar. De Moerse Loop, een beekje dat bij de aanleg is hersteld, loopt door een deel van de holes.

Er liggen twee banen. De grote baan heeft 18 holes, par 72, verdeeld in twee lussen van par 36. Volgens de scorekaart van maart 2026 meet hij 6.269 meter vanaf wit, 5.931 vanaf geel, 5.336 vanaf blauw, 5.096 vanaf rood en 4.814 vanaf oranje. De heenweg (holes 1 tot en met 9) is vanaf wit 3.217 meter, de terugweg 3.052. Daarnaast is er sinds 2023 een 9-holes shortgolfbaan met par 3- en par 4-holes, par 28 en 1.326 meter lang. De baan heeft de A-status.

Exploitant is sinds 1 januari 2021 de Hollandsche Golfbaan Exploitatiemaatschappij (HGE), die de baan onderbrengt bij de Hollandsche Golfclub, een club met één speelrecht voor al haar golfparken. Grond en gebouwen bleven bij de overdracht eigendom van de Efteling. Naast de Hollandsche Golfclub bestaat er op het park nog een eigen vereniging, Golfclub De Loonsche Duynen, de opvolger van Golfclub Efteling, met eigen dag- en clubwedstrijden.

Van Efteling Golfpark naar De Loonsche Duynen

Het idee voor een golfbaan op de grond van de Efteling is ouder dan de baan zelf. Volgens Eftepedia, een fanencyclopedie over het attractiepark, kocht Stichting Natuurpark de Efteling al in 1955 veel grond ten zuiden en zuidwesten van het park, en dateert het eerste baanontwerp uit 1986. Het vakblad Greenkeeper beschrijft hoe Antoine van Daele, toen hoofd operationele zaken en later directeur, begin jaren negentig een 27-holescomplex van internationale allure voor ogen had, groot genoeg voor een Dutch Open. De Britse architect Donald Steel, die in Nederland onder meer De Hoge Kleij ontwierp, hield in zijn tekeningen ruimte vrij voor veel publiek. Er kwamen uiteindelijk achttien holes. Volgens Eftepedia rekende het ontwerp met ongeveer vijf hectare per hole, twee keer zoveel als op een gewone baan.

Over het openingsjaar zijn de bronnen het niet helemaal eens. Wikipedia noemt 1994 als oprichtingsjaar en schrijft dat de driving range in 1994 openging en dat er sinds 1995 op de baan gespeeld wordt. Eftepedia geeft hetzelfde verloop en noemt een landelijke bouwstaking als oorzaak van de vertraging: de officiële opening van de baan zelf was in september 1995. Het persbericht van oktober 2020 op de site van de Efteling spreekt van de “in 1995 geopende golfbaan”; Golfers Magazine nam dat bericht over, maar schreef 1994. Beide jaartallen kloppen dus, afhankelijk van of je de range of de baan telt. Volgens Wikipedia volgde in september 1995 de B-status en een jaar later de A-status.

Eftepedia vermeldt ook dat de aanleg met de Vlinderstichting werd voorbereid, dat een deel van het terrein als natuurlijk waterfilter (Klaterwater) dient voor zowel golf- als attractiepark, en dat het ministerie van Landbouw in 1999 oordeelde dat de natuurcompensatie onvoldoende was geweest. In 2006 kreeg de baan er volgens dezelfde bron een paar sprookjesachtige details bij.

In mei 2019 maakte de Efteling bekend dat ze met het golfpark wilde stoppen. In het persbericht van 2020 staan de redenen: het park wilde zich richten op attractiepark- en verblijfsgasten, de golfsport groeide landelijk nauwelijks nog, en het golfpark was al een tijd niet meer rendabel. Volgens Wikipedia, Eftepedia en Looopings stond de sluiting gepland voor uiterlijk 2034, omdat de lopende overeenkomst met Golfclub Efteling pas dan afliep. Het bestuur van de club zocht toen zelf contact met HGE. In oktober 2020 werd de overeenkomst gesloten: HGE neemt de exploitatie over voor in ieder geval tien jaar, de Efteling blijft eigenaar. Golfclub Efteling had toen volgens het persbericht 550 leden.

Ook bij de naam liepen de bronnen even uiteen. De eerste berichten in september 2020, van Looopings en BN DeStem, schreven “De Loonsche Duinen”; de officiële naam werd De Loonsche Duynen, met een y. Volgens Looopings ging het greenkeepingteam mee naar HGM, het zusterbedrijf van HGE dat het onderhoud doet; het grootste deel van het overige personeel kreeg ander werk binnen de Efteling. Greenkeeper sprak in 2021 met hoofdgreenkeeper Corn Maijers, die er vanaf het eerste jaar werkt.

Daarna is de baan veranderd. In het voorjaar van 2022 begon HGM met de aanleg van een kleine baan, ontworpen door Bruno Steensels van MasterGolf International. Daarvoor moest eerst hole 2 van de grote baan worden verlegd; ook die nieuwe hole 2 is een ontwerp van Steensels. Op de plek van de oude hole 2 kwamen vijf korte holes, die in juni 2023 in gebruik gingen; de laatste vier volgden na een grow-in tot eind september 2023. In oktober 2023 meldde Golfers Magazine de officiële opening. Bij de start in 2022 noemde hetzelfde blad een lengte van 1.312 meter; de site van de Hollandsche Golfclub houdt het nu op 1.326 meter.

Wat de baan vraagt

De Efteling omschreef de baan in 2020 als een ontwerp dat “deels een linksachtig karakter heeft en deels een parkbaan is”. Eftepedia spreekt van een inland-linksbaan met duinbaan- en parkbaanholes, en noemt als bijzonderheid dat geen enkele fairway naast een andere ligt. De Hollandsche Golfclub zelf zegt het praktischer: waterpartijen, bunkers, bossen en afwisselende, soms langere holes. De heenweg ligt volgens de club tussen bos, heide en zandgrond en voelt open aan; de terugweg heeft meer afwisseling in speellijnen. Een reisbureau, Fairway Golftravel, beschrijft het andersom gezien: eerst negen open holes, daarna negen holes door bos.

De moeilijkheid hangt sterk af van de tee die je kiest, en dat is hier geen formaliteit. Het baanboekje geeft per kleur een advies op basis van je afslaglengte: oranje als je ongeveer tot 125 meter slaat, rood tussen 125 en 160 meter, blauw tussen 160 en 190, geel tussen 190 en 225 en wit vanaf 225 meter. De handicaptabellen van de club, gedateerd november 2022, geven voor heren een course rating van 74,0 en een slope van 132 vanaf wit, 71,7 en 133 vanaf geel, 68,4 en 126 vanaf blauw, 67,5 en 121 vanaf rood en 65,8 en 118 vanaf oranje. Voor dames is dat 78,0 en 142 vanaf geel, 74,4 en 134 vanaf blauw, 73,3 en 129 vanaf rood en 71,4 en 122 vanaf oranje. Een rating boven par vanaf wit en geel betekent: ook een scratchspeler moet hier werken voor par. Die tabellen dateren van vóór de verlegde hole 2; of ze nog exact kloppen, konden wij niet nagaan.

Water bepaalt vooral de heenweg. Golfers Magazine, dat de baan in februari 2026 uitgebreid beschreef, noemt de beek op hole 3 en het meertje waar de holes 5, 6 en 7 omheen liggen; vooral wie de bal van links naar rechts laat draaien moet daar opletten. Bij de greens van 5 en 15 ligt een hindernis, en de plaatselijke regels op de scorekaart bieden daar een droppingzone als extra optie, op een stoklengte van de tegel. Na de turn speelt water volgens hetzelfde artikel tot de twee slotholes nauwelijks nog mee. Wel zijn beide kanten van de par 5 14de met rode paaltjes gemarkeerd, ook waar er geen water is: hindernissen die de baan begrenzen zijn hier maar aan één kant gemarkeerd en lopen door tot in het oneindige.

De terugweg vraagt vooral precisie. De fairways zijn volgens Golfers Magazine een stuk smaller dan op de heenweg, met de korte par 4 12de (263 meter vanaf wit, 241 vanaf geel) als smalste: een corridor tussen bomen waar een rechte club meer oplevert dan lengte, al kunnen lange slagers de green proberen. Daarna komt hole 13, een par 3 van 185 meter vanaf wit en 180 vanaf geel. De lange holes zitten verspreid: drie par 5’s van 480 meter of meer vanaf wit (3, 7 en 17) en een kortere 14de van 453 meter. De par 3’s variëren van 151 meter (hole 8) tot 185 meter (hole 13).

In de baan zelf staat geen informatie over de holes. Wie die wil, scant de QR-code voor het digitale baanboekje. Afstanden staan op sprinklerkoppen en oranje 150-meterpalen, steeds tot het midden van de green. Verboden speelzones zijn gemarkeerd met blauwe palen met een groene kop. Rijd met trolleys en buggy’s niet tussen hindernis en green op de holes 2, 3, 5, 6 en 15; dat staat zo op de scorekaart.

Hole 3

De sleutelhole is de 3, een par 5 van 489 meter vanaf wit, 468 vanaf geel en 399 vanaf blauw, op de scorekaart de moeilijkste hole (stroke index 1). Volgens Golfers Magazine begint op ongeveer 160 meter van de tee een beek die tot aan de green door de fairway meandert. Bij elke slag moet je kiezen: links of rechts van het water. De ruimte wisselt van kant, en wie met de driver afslaat, brengt de beek meteen in het spel. De auteur kwam er na jaren voor het eerst op par uit door met een ijzer 5 af te slaan, voor het water te blijven en de hole in korte stukken af te werken. Zie het als een hole waar je met par blij bent en met bogey geen ramp hebt beleefd.

Hole 13 is het enige punt waar je de vroegere eigenaar nog terugziet. Volgens Golfers Magazine liggen links en rechts van het kortgemaaide gras vijf vlakke bunkers die samen twee reuzenvoeten vormen. Ook hier lopen de bronnen uiteen: Wikipedia plaatst de voetafdrukken bij de green van hole 13, Eftepedia schrijft dat er in 2006 twee voetvormige bunkers bij hole 16 werden aangelegd. De beschrijving uit 2026 past bij hole 13.

Shortgolfbaan en oefenfaciliteiten

De 9-holes shortgolfbaan loopt langs de rand van de grote baan en mengt par 3’s met een par 4. De club vraagt geen spelniveau: je hoeft geen handicap of baanpermissie te hebben. De baan is wel qualifying, dus een kaart die je hier binnenbrengt telt voor je handicap. Bij drukte geldt een maximale speelduur van 100 minuten. HGE bouwde de baan om de stap van les naar grote baan kleiner te maken, en organiseert er Happy ShortGolf-wedstrijden voor beginnende golfers.

Tegenover het clubhuis, aan de andere kant van de Veldstraat, liggen de driving range, oefengreens en oefenbunkers. Golfers Magazine noemt voldoende matten, ook voor linkshandigen, veel targets en toiletten bij de range, een ruime chipping- en puttinggreen bij het clubhuis en een kleinere bij de eerste tee. Volgens de Hollandsche Golfclub mag je vrij oefenen zonder lidmaatschap of greenfee. Op maandag is de range tot 10 uur dicht. Les geven pro’s van de Hollandsche Golfschool, te boeken via de site.

Het clubhuis met rieten dak stamt nog uit de Efteling-tijd. HGE heeft volgens Eftepedia het interieur en het restaurant vernieuwd, dat nu De Brasserie heet. Bij het schrijven van deze pagina was de receptie open van 8 tot 16 uur, de brasserie van 8.30 tot 22 uur, de keuken van 11 tot 21 uur en de baan van 8 tot 20 uur. Golfers Magazine vond de kleedkamers sober, met oude kluisjes.

Natuur en onderhoud

Volgens Wikipedia kreeg het golfpark in 1998 het NGF-certificaat Committed to Green; of dat nog loopt, vermeldt de bron niet. Concreter is het verhaal van Greenkeeper uit 2021. HGM-directeur Joris Slooten vertelt daar dat het onderhoud onder de Efteling sterk gericht was op het uitfaseren van pesticiden en dat de baan sinds 2015 vooropliep in de Green Deal van de NGF. Dezelfde Slooten noemt droogte en problemen met de beregening als oorzaak van slechtere speelkwaliteit rond 2020, en hoofdgreenkeeper Maijers vertelt dat er dat jaar geen budget was om emelten te bestrijden. De baan is volgens Slooten wel goed aangelegd, op lokaal zand. Dat helpt om oude klachten over het onderhoud in perspectief te zien: een deel komt uit de laatste Efteling-jaren.

Toegang voor greenfeespelers

De grote baan is open voor greenfeespelers met minstens handicap 54 of een baanpermissie. De scorekaart noemt een baanpermissie van de Hollandsche Golfclub; de site van de club noemt als spelniveau “vanaf baanpermissie”. Starttijden boek je online via de site van de Hollandsche Golfclub, leden doen dat via de webapp. Voor 18 holes krijg je twee starttijden. De gemiddelde speelduur is 4 uur voor 18 holes en 110 tot 120 minuten voor 9, met bij drukte een maximum van 4 uur en 20 minuten. Annuleren en handicarts reserveren gaat telefonisch, niet per mail.

Je kunt ook alleen de heenweg of de terugweg boeken als losse ronde van negen holes. Jeugd tot en met 17 jaar speelt tegen een vast jeugdtarief, en voor groepen vanaf negen personen zijn er arrangementen. Op het park lopen vaste dagen voor heren (de Heerendag) en dames (op dinsdag), maandbekers en clubwedstrijden; als greenfeespeler kun je soms meedoen. In september 2026 werd hier voor het eerst het HGC Strokeplay Open gespeeld, met zestig deelnemers. Kijk in de agenda voordat je komt, want wedstrijddagen maken de baan voller.

Wat spelers zeggen

Openbare beoordelingen zijn overwegend positief, met verdeelde meningen over het onderhoud. Op Leading Courses staat de baan rond een 7,6 op 10 uit ruim 800 beoordelingen; de pagina zelf konden wij niet openen, het cijfer komt uit de zoekresultaten. Op Hole19 krijgt de baan 4,3 van 5 uit meer dan 200 stemmen, op Expertgolf 3,8 van 5 uit 24 stemmen. Een deel van de beoordelingen stamt uit de Efteling-tijd en gaat over een baan die nu anders is ingericht. Hieronder staan de punten die steeds terugkomen. Het zijn meningen van anderen, niet van ons: wij hebben hier niet gespeeld, en wij citeren niemand.

Wat geprezen wordt

• De ligging en de ruimte: een rustige baan tussen bos en duin, met veel water.
• De ontvangst en de sfeer; spelers voelen zich als gast welkom.
• De oefenfaciliteiten, die vaak als sterk punt worden genoemd.
• De afwisseling: holes die voor verschillende niveaus vergevingsgezind maar uitdagend zijn.
• De staat van de greens en de heenweg, in een deel van de recente beoordelingen.

Wat bekritiseerd wordt

• Het onderhoud is wisselend: sommigen noemen hobbelige greens en ongelijke fairways.
• De terugweg zou er minder goed bij liggen dan de heenweg en is merkbaar smaller.
• Op drukke dagen loopt het tempo vast; Golfers Magazine zag elf spelers tegelijk op hole 14.
• Er staat geen hole-informatie in de baan, dus zonder telefoon speel je zonder baanboekje.
• Vanaf hole 11 zijn het attractiepark en vakantiepark Efteling Bosrijk te zien en soms te horen.

Hoe kom je er en wanneer

De baan ligt in de driehoek tussen ‘s-Hertogenbosch, Tilburg en Breda. Met de auto rijd je dezelfde route als de bezoekers van de Efteling, en Golfers Magazine raadt aan op mooie dagen en in vakanties ruim extra tijd te nemen om je starttijd te halen. Er is een groot parkeerterrein, met laadpalen achteraan. Hoe je er met het openbaar vervoer komt en hoe ver de dichtstbijzijnde halte is, hebben wij niet nagegaan; plan dat met de reisplanner.

De club noemt geen seizoen en geeft dagelijks een baanstatus op haar site. Eftepedia beschrijft de baan als winterhard en het hele jaar bespeelbaar, maar dat is een oudere beschrijving. Zoals elke baan kan ook deze bij vorst of veel regen dicht zijn of met tijdelijke regels gespeeld worden; die staan op de site. Omdat je de toegangsweg deelt met de Efteling, is een doordeweekse dag buiten de schoolvakanties de rustigste keuze.

Greenfee

Tarieven en starttijden regelt de club. Zie de site van de club.

Hoe deze pagina tot stand kwam

De feiten komen uit openbare bronnen, gelezen eind september en begin oktober 2026:

• De site van de Hollandsche Golfclub, waar golfparkdeloonscheduynen.nl naar doorverwijst: de parkpagina en de pagina’s van de vier baancombinaties, voor ligging, banen, spelniveau, speelduur, openingstijden, faciliteiten en activiteiten.
• De scorekaart van de 18-holesbaan (maart 2026) voor par, lengtes per tee, stroke index en plaatselijke regels; het baanboekje 2026 voor de tee-adviezen; de handicaptabellen (november 2022) voor course rating en slope.
• Het persbericht van oktober 2020 op de site van de Efteling, de blogpost van de Efteling uit dezelfde maand (via het Internet Archive) en Looopings voor de overdracht aan HGE.
• Golfers Magazine: berichten uit 2020, 2022 en 2023 over de overdracht en de kleine baan, en de baanbeschrijving van februari 2026.
• Greenkeeper (juli 2021) voor de geschiedenis, het onderhoud en de droogteproblemen; Wikipedia en Eftepedia voor de voorgeschiedenis.
• Leading Courses, Hole19 en Expertgolf voor het meningsgedeelte; Fairway Golftravel voor de baanbeschrijving.

Een aantal gegevens spreekt elkaar tegen. Bij het openingsjaar staan 1994 (range, Wikipedia, Golfers Magazine) en 1995 (baan, Efteling, Eftepedia, Greenkeeper) naast elkaar. Bij de oppervlakte noemen de Efteling en Golfers Magazine 116 hectare, de Hollandsche Golfclub en Eftepedia 95 hectare, Greenkeeper ruim honderd. Bij de lengte noemt Wikipedia 5.950 meter voor heren met course rating 72,4 en slope 120, Eftepedia 6.256 meter en Golfers Magazine 5.939 meter vanaf geel; wij houden ons aan de scorekaart van 2026. Bij de voetafdrukbunkers noemt Wikipedia hole 13 en Eftepedia hole 16. De kleine baan was in 2022 aangekondigd met 1.312 meter, nu staat er 1.326. Golfers Magazine telde in februari 2026 veertien banen bij HGE, de site van de Hollandsche Golfclub spreekt van zestien golfparken. De pagina van Leading Courses was voor ons niet leesbaar; GolfPass weigerde de toegang.

Wij hebben deze baan niet gespeeld, en deze pagina vervangt een ronde niet. De club heeft niet voor deze pagina betaald, heeft haar voor publicatie niet gezien en heeft geen zeggenschap over de inhoud. Er staat geen commerciële link op deze pagina. Kent u de baan en klopt hier iets niet of is het verouderd, schrijf ons dan, wij verbeteren het.

Banen in de buurt

De dichtstbijzijnde in onze Nederlandse gids:

• Golfclub Midden-Brabant — 23 km
• Levant (Golfbaan De Schoot) — 28 km
• De Strijensche Golfclub — 35 km
• Golfbaan Crimpenerhout — 41 km