Koninklijke Haagsche Golf & Country Club

De Koninklijke Haagsche Golf & Country Club ligt in de duinen van Wassenaar, aan de Groot Haesebroekseweg, tussen Den Haag en het natuurgebied Meijendel. De club noemt zichzelf de oudste golfclub van Nederland; in de wandelgangen heet ze de Haagsche, of de Oude Dame. Volgens het baanboekje van de club ligt de baan op een kleine 3,5 kilometer van de kust en wordt ze omringd door Nationaal Park Hollandse Duinen. Wikipedia spreekt van ongeveer 60 hectare duingebied.

Het is een achttienholesbaan met par 72, twee keer par 36. Volgens de ratingtabel op de site van de club meet de baan 6.251 meter vanaf wit, 5.657 vanaf geel, 5.288 vanaf blauw, 5.061 vanaf rood en 4.498 vanaf oranje. In lengte is dat bescheiden. In moeilijkheid niet: de course rating voor heren vanaf wit is 75,5 bij een slope van 138, en voor dames vanaf geel 77,4 bij slope 141. Wie de holes één voor één bekijkt, begrijpt waarom: het terrein is een aaneenschakeling van duinruggen, kommen en verhoogde greens. De ronde is grotendeels op het naderen gebouwd, niet op het afslaan.

Het is een besloten ledenclub, maar geen gesloten baan. Doordeweeks kunnen golfers met een NGF-pas en een exacte handicap van maximaal 24,0 onder voorwaarden een starttijd aanvragen. Die voorwaarden zijn streng en verderop zetten wij ze op een rij, want juist daarover circuleren online verouderde of onjuiste beweringen.

Van Clingendael naar de Wildhoeve

De club werd volgens de site Golfgeschiedenis op 3 april 1893 opgericht als Hague Golf Club, met zestig leden. Wikipedia vertelt hoe het daarvoor begon: baron Van Brienen had vijf holes laten aanleggen op zijn Schaepenweide op landgoed Clingendael, waar hij vrienden uitnodigde. De eerste echte baan was een negenholesbaan bij de renbaan van Clingendael. Daar werd in 1912 het allereerste Dutch Open gespeeld, gewonnen door de Engelse professional George Pannell. In 1924 werd de baan volgens Golfgeschiedenis uitgebreid tot achttien holes richting de Waalsdorperweg, naar een plan van Gerry del Court van Krimpen, dat door de Engelse architect John Abercromby werd beoordeeld en aangepast.

De Tweede Wereldoorlog maakte daar een einde aan. In 1943 werden de clubs langs de kust gesloten in verband met de evacuatie van het kustgebied; volgens Wikipedia groeven de Duitsers een tankgracht door de baan en bliezen ze in december het clubhuis op. Na de oorlog kon de club niet meer over haar eigen baan op Waalsdorp beschikken.

Ondertussen lag er in Wassenaar al een baan. Volgens de site van de club werd die in 1938 aangelegd in opdracht van Daniel Wolf Jzn, in het duingebied Meijendel. Wikipedia schrijft dat Wolf zijn eigen baan liet bouwen nadat hij niet als lid van de Haagsche was aangenomen, dat hij in 1943 in Londen aan tuberculose overleed, en dat zijn vrouw en dochter, die Auschwitz overleefden, de baan in 1947 aan de Haagsche verkochten. Golfgeschiedenis noemt de club die er voor de oorlog speelde de Wassenaarsche Golfclub De Wildhoeve. In 1947 kocht de Haagsche de baan en verhuisde ze naar Wassenaar; volgens Golfgeschiedenis werd de naam toen Haagsche Golf & Country Club. In 1993, honderd jaar na de oprichting, kreeg de club het predicaat Koninklijk.

Het ontwerp is van het Engelse bureau Colt, Alison & Morrison Ltd. De geschiedenispagina van de club is preciezer: de baan werd in 1938 ontworpen door Harry Colt en Hugh Alison, en Alison deed het meeste werk. Dat zie je volgens de club aan de iets grotere bunkers en het vaak wat extremere ontwerp. De aanleg was in handen van de firma Copijn uit Groenekan. Het architectenbureau Clayton, DeVries & Pont schrijft dat Colt en Alison hier bewust een heel zware baan wilden maken, een Pine Valley van Europa.

Het clubhuis heeft een eigen geschiedenis. Volgens Wikipedia werd het in 2002 bijna helemaal door brand verwoest. De leden speelden vanuit een noodclubhuis tot in 2004 de herbouw klaar was, naar een ontwerp van de Haagse architect Jelle de Boer, met een nieuwe serre en een dakterras. Vanaf de afslag van hole 18 kijk je volgens de club recht op dat clubhuis en het terras.

Toernooien en ranglijsten

Weinig Nederlandse clubs hebben zo vaak het nationale open kampioenschap ontvangen. Het baanboekje noemt het eerste Dutch Open in 1912 en daarna nog negentien edities, de laatste in 1981. De lijst op Wikipedia komt daarmee overeen: twaalf edities op de oude baan in Den Haag, tussen 1912 en 1938, en acht in Wassenaar, in 1949, 1954, 1959, 1963, 1967, 1972, 1973 en 1981. Winnaars in Wassenaar waren onder anderen de Schot Jimmy Adams, de Italiaan Ugo Grappasonni na een play-off tegen Gerard de Wit, de Zuid-Afrikaan Sewsunker Sewgolum, de Australiër Jack Newton en, in 1981, de Zuid-Afrikaan Harold Henning. In 1987 werd er het Volmac Ladies Open gespeeld, gewonnen door de Schotse Dale Reid. Later volgde het Senior Open van de Europese Senior Tour, met George Ryall als winnaar van de eerste editie in 2010 en Des Smyth in 2011.

Op ranglijsten staat de Haagsche hoog, al verschilt de plek per lijst en per jaar. Volgens het baanboekje was het in 2015 de eerste Nederlandse baan in de wereldwijde top 100 van Golf Magazine. Clayton, DeVries & Pont noemt een 78e plaats op die lijst. Top100golfcourses.com zet de baan op het moment van schrijven op plaats 86 in de wereld, 4 op het Europese vasteland en 2 in Nederland. Zulke lijsten zijn meningen van panels, geen metingen, maar ze verklaren wel waarom er doordeweeks zoveel buitenlandse golfers naar Wassenaar komen.

De greens opnieuw, in de geest van Alison

Een duinbaan op zand vraagt veel onderhoud. Volgens Clayton, DeVries & Pont waren de oorspronkelijke greens aangelegd op aangevoerde klei, om in het schrale duinklimaat gras te kunnen laten groeien. Door jaren van topdressen was die kleilaag zo diep weggezakt dat ze ondoordringbaar was geworden. Frank Pont werd als adviserend architect aangesteld om alle achttien greens, de randen eromheen en de bunkers opnieuw te bouwen. Dertien greens die nog van Alison waren, werden volgens het bureau precies nagebouwd; de vijf die door latere architecten waren veranderd, werden opnieuw ontworpen in de stijl van de originelen. Het werk duurde twee jaar. Daarna schreef Pont een langetermijnplan voor tees, paden, begroeiing en maailijnen, dat in de zes jaar daarna werd uitgevoerd. Volgens Golfgeschiedenis werd al vanaf de jaren negentig aan natuurherstel gewerkt, eerst onder Kyle Phillips en later onder Pont, met als doel het oorspronkelijke karakter van Colt en Alison terug te halen.

Natuur speelt hier een grote rol. De club is GEO-gecertificeerd sinds 2010, met hercertificeringen in 2013, 2016 en 2020, en noemt zichzelf de eerste club in Europa die de onderscheiding Champion of the Green kreeg, in januari 2017. De rough wordt deels begraasd door schapen en runderen; volgens Wikipedia kwam er in oktober 2011 voor het eerst een kudde van ongeveer driehonderd schapen. Langs hole 5, 6, 14 en 15 staan hekken met schrikdraad, omdat daar koeien grazen. De plaatselijke regels behandelen die hekken als verboden speelzone tot een stoklengte aan weerszijden. De club houdt vogeltellingen en volgt paddenstoelen, vlinders, insecten en reeën, en stemt het beheer af op Meijendel, een Natura 2000-gebied.

Wat de baan van je vraagt

Op papier is het een vriendelijke opening: de eerste hole is een par 5 van 443 meter vanaf geel en 461 vanaf wit, door de club zelf een typische Colt/Alison-start genoemd, met een green die met een goede drive in twee bereikbaar is. Ook hole 10 en hole 18 zijn par 5’s. Daartussen ligt een reeks par 4’s die zelden langer zijn dan 390 meter vanaf wit, en vier par 3’s. Lengte is dus niet het probleem. De moeilijkheid zit in hoogteverschil, blinde slagen, verhoogde greens met een valse voorkant en een terrein waar je zelden een vlakke ligging hebt.

Het baanboekje, dat de club als pdf aanbiedt en dat alle afstanden in meters geeft, maakt dat per hole concreet. Hole 2 is een par 4 van 339 meter vanaf geel, sterk golvend en meestal tegen de wind in; een lange afslag kan in een diepe vallei rollen, en van daaruit sla je blind naar een green hoog boven de vallei. De club noemt die green een van de moeilijkst leesbare van de baan. Hole 3 is een dogleg naar rechts naar een green op het hoogste punt van de baan, vaak volop in de wind, met buiten de baan rechts en achter de green. Hole 6, een par 4 van 386 meter vanaf geel, geldt als de zwaarste hole van de baan en heeft stroke index 1. De tweede slag gaat volgens het boekje tegen de overheersende wind in naar een hogerug-green met een diepe bunker links en een valley of sin rechts; de club schrijft er droog bij dat een bogey daar niets is om je voor te schamen.

Hole 7 is een par 4 met een blinde afslag over een hoog duin naar een fairway die smaller wordt naar een kleine green tussen de duinen. Er hangt een bel: wie de green nadert, luidt die voor de groep erachter. Hole 9 eindigt op een verhoogde green boven een diepe kom, waar een te korte bal terugrolt de vallei in. Hole 13 opent wat het boekje de beroemde Haagsche Lus noemt en heeft de enige fairwaybunker van de baan. Hole 14 levert vanaf wit volgens de club een van de meest intimiderende afslagen van Nederland op, omdat het lijkt alsof er geen fairway is; de tweede slag gaat steil omhoog naar een green met een valse voorkant. Op hole 15 zijn de eerste vijf meter van de green volgens het boekje zo steil dat de bal terug de fairway op rolt. Hole 17 is met 138 meter vanaf geel de kortste par 3 op de laatste negen, en hole 18 is een par 5 van 462 meter vanaf geel, vanaf hoge tees, met duinen links en een lager gelegen fairway rechts, die met de wind mee in twee te bereiken is.

De greens zijn een verhaal apart. Op hole 8, hole 11 en hole 12 lopen ze volgens de club van voor naar achter af of hellen ze sterk, en de club noemt een green die naar achteren afloopt zelfs kenmerkend voor de Haagsche. Wie te kort of te lang zit, ligt al snel in een grasdal naast de green, en van daaruit is een up-and-down lastig. De bunkers zijn niet talrijk: Golf Course Gurus telt er tweeëntwintig bij de greens en één op de fairway, wat overeenkomt met de enige fairwaybunker die de club op hole 13 noemt.

Hole 4

De bekendste hole van de baan is de par 3 op vier. Volgens het baanboekje wordt ze regelmatig een van de mooiste holes van Nederland genoemd. Vanaf wit is ze 199 meter lang, vanaf geel 161, vanaf blauw en rood 149 en vanaf oranje 127. De afslag ligt hoog: vanaf wit valt de bal volgens de club zo’n zestien meter naar de green. Die green is groot en loopt geleidelijk op naar achteren. Bij wind wordt de hole volgens het boekje echt intimiderend, want een bal die hoog in de lucht hangt, is aan de elementen overgeleverd. Recensenten van buitenlandse sites noemen de vergezichten vanaf deze tee vaak als een van de hoogtepunten van de ronde.

Wie er mag spelen

De bezoekersregels staan op de pagina Informatie & tarieven bezoekers van de club, en die zijn helder. Bezoekers spelen uitsluitend doordeweeks. Starttijden op vrijdagmiddag na 11.00 uur, op zaterdag en op zondag zijn voor leden; officiële feestdagen tellen als weekenddag. De maximale exacte handicap is 24,0. Je speelt alleen op vertoon van de, eventueel digitale, NGF-pas; spelers uit het buitenland laten een officieel handicapbewijs van hun thuisclub zien. Vierballen zijn voor bezoekers niet toegestaan.

Reserveren gaat niet via een online systeem maar telefonisch bij de starter, en wel de dag voor de speeldag vanaf 14.00 uur. Wie eerder wil vastleggen, kan dat volgens de tarievenpagina via het secretariaat doen, tegen een ander tarief. Bezoekers uit het buitenland die ruim van tevoren willen boeken, dienen een schriftelijk verzoek in bij het secretariaat, dat het beoordeelt en laat weten wat mogelijk is. Tijdens de NGF-voorjaarscompetitie gelden andere regels: gastspelers zijn dan, als er tijden vrij zijn, alleen welkom op maandag, dinsdag en woensdag. Betalen kan uitsluitend met pin of creditcard.

Er zijn aparte regelingen. Leden van een aantal andere oude Nederlandse clubs, die de club als de Oude Negen aanduidt, namelijk De Kennemer, de Hilversumsche, Broekpolder, De Pan, Toxandria, de Eindhovensche, de Rosendaelsche en de Noordwijkse, kunnen maximaal vier keer per jaar tegen een eigen tarief spelen. Leden kunnen gasten introduceren. Voor jeugd tot en met twintig jaar bestaat een jeugdtarief. Groepen tot negen personen kunnen per e-mail via het secretariaat starttijden aanvragen van maandag tot en met donderdag en op vrijdag tot 11.00 uur; groepen vanaf tien personen en zakelijke groepen krijgen in beginsel alleen op maandag een startblok, met een maximum van 45 spelers. Ook voor groepen geldt maximaal handicap 24,0.

Lid worden is een ander verhaal. Volgens de site van de club is de inschrijving voor de aannameronde van nieuwe golfspelende leden per 1 januari 2027 gesloten; wanneer de volgende ronde komt, meldt de club op die pagina.

Ook voor het clubhuis gelden regels. Het gebruik van het clubhuis, de zalen en het restaurant is voorbehouden aan leden en hun introducés, maar wie een greenfee-starttijd heeft, kan die dag in het restaurant terecht. Honden en andere huisdieren mogen het clubhuis niet in. Het hele terrein is rookvrij, inclusief e-sigaretten, en de plaatselijke regels stellen daar voor spelers zelfs diskwalificatie op. De club vraagt bezoekers trolleys en buggy’s op paden en fairways te houden. Of en tegen welke voorwaarden er buggy’s te huur zijn, staat niet op de bezoekerspagina; neem daarvoor contact op met de club.

Oefenen

Een klassieke driving range zoals bij nieuwe banen heeft de Haagsche niet. De club beschrijft putting greens naast de tee van hole 1 en achter het clubhuis bij de green van hole 18, en daarnaast een oefenhut met afslagplaatsen. De regels daarvoor zijn opvallend precies: boven op de oefenhut mag met maximaal een ijzer 8 worden geslagen, in de hut mag alleen vanuit het meest rechtse hok met de driver worden afgeslagen, en met houten en hybrides kun je opwarmen in een van de drie kooien naast de Golf Academy onder het startershuis. Vanaf het gras voor de oefenhut slaan is verboden, en over het hek slaan ook, om de buren te sparen. Deze regels gelden volgens het document voor gastcompetitieteams; of ze voor gewone bezoekers anders zijn, vermeldt de club niet.

Verspreid over de baan staan schuilhutten: achter de tee van hole 2, naast de tee van hole 4, bij het pad van hole 8, bij de loods tussen hole 10 en 11, en tussen hole 7 en 15. Bij onweer werkt de club met hoornsignalen; één lange toon betekent dat je direct stopt.

Wat spelers zeggen

De openbare beoordelingen zijn uitgesproken positief. Volgens zoekresultaten van Leading Courses staat de baan daar op een gemiddelde van 8,9 uit ruim vierhonderd beoordelingen; een blogger die de baan besprak noemde eerder een 9,0. De pagina zelf konden wij niet lezen. Daarnaast hebben wij verslagen van buitenlandse golfreizigers en ranglijstsites gelezen. Wat volgt is een samenvatting van punten die steeds terugkomen. Het zijn meningen van anderen, niet de onze: wij hebben de baan niet gespeeld en citeren niemand.

Wat geprezen wordt

• Het ontwerp en de routing door de hoge duinen, met elke hole een ander uitzicht; recensenten zetten de baan geregeld bij de beste van het Europese vasteland.
• De kwaliteit van de greens, die bijna overal als zeer hoog wordt omschreven.
• Het natuurlijke karakter: weinig bunkers, en het terrein zelf als belangrijkste verdediging.
• De uitzichten, met hole 4 en de afslag op 18 met het clubhuis als vaak genoemde hoogtepunten.
• De ontvangst, het terras en het restaurant; meerdere bezoekers noemen het personeel vriendelijk en gastvrij.

Wat bekritiseerd wordt

• De baan wordt als zwaar voor middelmatige spelers ervaren; meerdere recensenten vinden haar vooral geschikt voor lage handicappers, en sommige bezoekers zeggen dat de moeilijkheid het plezier drukte.
• De greens en hun randen worden door een deel van de spelers te streng of onredelijk gevonden, zeker in een droge zomer als de baan hard en snel is.
• De blinde slagen en het gebrek aan vlakke liggingen vragen kennis van de baan die een eerste bezoeker niet heeft.
• De wandeling is fysiek zwaar door de hoogteverschillen.
• De toegang is beperkt: alleen doordeweeks, met een handicapgrens en reserveren pas de dag ervoor, wat een bezoek lastig te plannen maakt.

Hoe kom je er en wanneer

Het adres is Groot Haesebroekseweg 22, 2243 EC Wassenaar. De club ligt aan de Haagse kant van Wassenaar, aan de rand van de duinen; het baanboekje situeert de baan op ongeveer 3,5 kilometer van de Noordzee. De site van de club linkt voor de route naar een kaartdienst. Hoe je er met het openbaar vervoer komt, hebben wij niet gecontroleerd; reken erop dat de auto of de fiets het praktischst is, zeker met een golftas.

Een seizoen in de zin van open en dicht publiceert de club niet. De competitieregeling laat zien dat er in februari en maart al wedstrijden worden gespeeld, dus de baan is in elk geval vroeg in het jaar bespeelbaar. Houd rekening met de NGF-voorjaarscompetitie, als bezoekers alleen op maandag tot en met woensdag terecht kunnen. Recensenten waarschuwen dat de baan in een droge zomer extra hard en snel speelt. Wind is er altijd, en op de hoogste punten, zoals de green van hole 3, voel je die het meest.

Greenfee

Tarieven, voorwaarden en reserveringen regelt de club. Zie de site van de club.

Hoe deze pagina tot stand kwam

De feiten komen uit openbare bronnen, gelezen begin oktober 2026:

• De site van de club (khgcc.nl): de homepage, de pagina’s over de baan, de geschiedenis met de course- en sloperatingtabel, de achttien holepagina’s met afstanden en stroke index, de pagina’s Informatie & tarieven bezoekers, Groepen, Lid worden, Restaurant, de voorspeelregeling competitie 2026, de plaatselijke regels (versie september 2026), de onweerspagina en de pagina over natuur en GEO. Bedragen geven wij bewust niet weer.
• Het Engelstalige baanboekje van de club (pdf, derde druk), met de beschrijving per hole en de toernooigeschiedenis, en het document met de regels voor de oefenfaciliteiten 2026.
• Wikipedia (Nederlandstalig) voor de vroege geschiedenis, Daniel Wolf, het predicaat, de brand van 2002, de schapen en de lijst van Dutch Open-winnaars; Golfgeschiedenis.nl voor de oprichting, de baan van 1924 en De Wildhoeve.
• Clayton, DeVries & Pont over de vernieuwing van de greens; Top100golfcourses.com voor de ranglijsten.
• Voor het meningsgedeelte: Top100golfcourses.com, Golf Course Gurus, Cookie Jar Golf, de blog van Shane Derby, Marina Romanik en de zoekresultaten van Leading Courses.

Een aantal gegevens spreekt elkaar tegen. De club noemt Colt, Alison & Morrison en op haar geschiedenispagina Colt en Alison, met Alison als hoofdontwerper; Wikipedia schrijft in de inleiding dat Colt de baan aanlegde samen met Gerry del Court van Krimpen, die volgens Golfgeschiedenis juist de oude baan van 1924 in Den Haag tekende. Golfgeschiedenis noemt alleen Alison. Het jaar van de baan is bij de club 1938; Top100golfcourses.com en Golf Course Gurus noemen 1939, en Golfgeschiedenis dateert de Wassenaarsche Golfclub De Wildhoeve op 1939. Wikipedia geeft voor de verhuizing de datum 17 mei 1847, kennelijk een tikfout voor 1947. Het baanboekje spreekt van drie edities van het Dutch Senior Open, van 2010 tot en met 2012, Wikipedia van twee, in 2010 en 2011. De vernieuwing van de greens dateert Wikipedia in 2006 en 2007, Clayton, DeVries & Pont in 2007, en Top100golfcourses.com laat haar in 2008 beginnen. De oranje lengte is in de ratingtabel 4.498 meter, terwijl de afzonderlijke holes opgeteld 4.495 meter geven; de infobox op Wikipedia noemt nog oudere lengtes. Een blog beschrijft de Haagsche als club waar je alleen via introductie van een lid speelt, terwijl de club zelf doordeweeks NGF-golfers tot handicap 24,0 toelaat. Golfshake meldt dat er geen clubhuis en geen oefenfaciliteit zou zijn, wat met de site van de club in strijd is; wij volgen de club. Leading Courses en de Albrecht Golf Guide (1golf.eu) blokkeerden geautomatiseerde toegang; voor Leading Courses hebben wij ons op de samenvatting in zoekresultaten gebaseerd.

Wij hebben deze baan niet gespeeld, en deze pagina vervangt een ronde niet. De club heeft niet voor deze pagina betaald, heeft haar voor publicatie niet gezien en heeft geen zeggenschap over de inhoud. Er staat geen commerciële link op deze pagina. Ken je de baan en klopt hier iets niet of is het verouderd, schrijf ons dan, wij verbeteren het.

Banen in de buurt

De dichtstbijzijnde in onze Nederlandse gids:

• Golfpark De Star — 6 km
• Golfbaan Leeuwenbergh — 9 km
• DSV Concordia — 12 km
• Golfbaan Bentwoud — 16 km